این مشکل فقط مختص این دو نیست. مشکل تمام کسانیست که دین را رویه اصلی خود انتخاب کردن نه تعقل و عقلگرایی را...
به عنوان مثال جهان اسلام هرگز نتوانسته به اتحاد برسند و اتفاقا بعضی مسلمین با بعضی دیگر حتی با به اصطلاح خودشان کفار هم بیشتر و شدیدتر مشکل دارند.
کلا انسانهایی که در توهم بسر میرند فکر میکنند تنها خودشان برحقند و مخالفینشان یا نادان هستند یا جریان انحرافی و غیره و غیره
احمدی نژاد تصور میکند جایگاهی در حد امام زمان دارد و خامنه ای فکر میکند جایگاهی در حد خدا. اما ایندو این جایگاه رو برای همدیگر متصور نیستند و از اونجایی که هردو خود را پایبند به دین میدانند کوچکترین اختلاف میانشان بسیار سخت و سنگین و غیر قابل چشمپوشی بنظر می آید.
از آن طرف میبینیم کشور هایی که حکومت های سکولار دارند چه راحت به اتحاد میرسند و شاید حتی در بعضی موارد اختلافات شدیدی داشته باشند ولی چون عقلگرایی ملاک ایشان است نه دین! مسائل را بسادگی دسته بندی کرده و به تفاهم میرسند.
این نوع حکومت ها دیر یا زود از درون فرو خواهد پاشید و البته نقش جنبشهای مردمی هم بی تاثیر نیست و میتواند به این روند تسریع بخشد.
در مورد ایران هم اینطور است ولی جنگ باعث میشود این اختلاف بین این متعصبین دینی فراموش شود و در مقابله با دشمن متحد شوند. از طرفی هم این حکومتها و طرفدارانشان میتوانند از هر تروریستی خطرناک تر باشند چون این متوهمین عاشق مردن هستند و حاضرند بخاطر عقایدشان هزاران نفر را هم بکشند. پس هرگونه جنگ با ایران فقط اوضاع رو وخیم تر و پیچیده تر میکند.
